[hamid reza]

تب داغ موبایل در سال 2008 بلاخره دامان بزرگترین نام حاضر در دنیای مجازی یعنی گوگل را نیز گرفت و گمانه زنی های پیاپی در رابطه با تولید سیستم عامل توسط این شرکت، سرانجام در سپتامبر سال گذشته رنگ واقعیت به خود گرفت و T-Mobile G1 اولین گوشی تلفن همراهی بود که با سیستم عامل آندروید گوگل به بازار ارائه شد. در مقاله پیش رو نگاهی کاملی داریم به مشخصات و قابلیت های این محصول زیبا. با ما همراه شوید.































پس از طوفانی که Apple با محصول پر سر و صدای iPhone به راه انداخت این دومین بار است که یکی دیگر از بزرگان دنیای دیجیتال به بازار همچنان پر طرفدار تلفن همراه وارد می شود. حضور گوگل در دنیای موبایل البته با Apple چندین تفاوت عمده دارد که از مهمترین آنها می توان به درگیر نساختن شرکت در ساخت یک گوشی جدید، یعنی جائی که گوگل پیش از این هیچ تجربه ای در آن نداشته است اشاره کرد، بدین صورت که برخلاف شیوه انحصاری Apple در ساخت، عرضه و پشتیبانی iPhone، گوگل تصمیم گرفته است که کار ساخت گوشی را به موفق ترین سازنده PDA های جهان یعنی شرکت تایوانی HTC و کار توزیع نسبتا محدود آن را به اپراتور موفق T-Mobile واگذار کرده و توجه خود را به مهمترین عامل برتری دستگاه یعنی سیستم عامل جدید آن معطوف نماید. از این رو G1 را می توان محصول مشترک اچ تی سی، T-Mobile و گوگل دانست که به ترتیب ساخت، توزیع و پشتیبانی دستگاه را برعهده دارند. یکی دیگر از تفاوت های عمده G1 با iPhone سیستم عامل کد باز بکار گرفته شده در آن است که دست تولید کنندگان نرم افزاری را در افزایش قابلیت های این دستگاه کاملا باز گذاشته است. از سوئی دیگر و با کنار گذاشتن iPhone بعنوان اصلی ترین رقیب G1، دیگر رقبای مهم این میدان یعنی SE XPERIA X1 و HTC Touch Pro (که صفحه نمایش بزرگ و صفحه کلید QWERTY جانبی را در لیست امکانات خود دارند) هر دو توسط HTC ساخته شده اند که این با توجه به قیمت کاملا بالای این هر دو مدل، در موفقیت G1 نقش مهمی را ایفا خواهد کرد. T-Mobile G1 پس از سه فصل حضور در بازار و اعمال بازاریابی های احتیاط آمیز و سنجش میزان استقبال مصرف کنندگان، تا چند ماه دیگر بصورت جداگانه و خارج از قرار دادهای T-Mobile زیر نام HTC Dream به بازار ارائه می شود که این در مقایسه با نسخه آزاد iPhone که مدت زمان بسیار طولانی تری را برای حضور در بازار طی نمود خبر بسیار امیدوار کننده ای به حساب می آید.







طراحی گوشی به شیوه منحصر به فرد و جالبی صورت گرفته است جائیکه در لبه پائینی دستگاه انحنای مشخصی رو به بیرون دیده می شود و مکانیزم گشوده شدن صفحه کلید جانبی آن نیز کاملا مخصوص به خود طراحی گردیده است. G1 گوشی بسیار قد بلند و نسبتا قطوری ست ابعاد این مدل 17.1×55.7×117 میلیمتر است که از لحاط ارتفاع حتی از Apple iPhone نیز چیزی در حدود 2 میلیمتر بلندتر است. وزن این مدل نیز در حدود 158 گرم است که از این نظر نیز نسبتا سنگین وزن تلقی می گردد. مقایسه ابعاد G1 با HTC Touch Pro نکات جالبی را مشخص می کند و با اینکه Touch Pro با ابعاد 51×102 میلیمتری در ارتفاع و در عرض کاملا از G1 کوچکتر می باشد اما بعلت افزایش قطر به میزان یک میلیمتر، وزن گوشی تا رقم 165 گرم افزایش یافته است که این موضوع، میزان مهندسی بکار گرفته شده در طراحی بی نقص G1 را مشخص می کند که علیرغم ابعاد بزرگتر و استفاده از صفحه نمایش عریض تر، وزن گوشی کاهش نیز یافته است. صفحه نمایش بکار گرفته شده در این مدل یک نمونه 3.2 اینچی با وضوح 480×320 پیکسل و توانائی نمایش 65 هزار رنگ است که وضوح یکسان و بهره گیری از فناوری خازنی در ساخت آن شباهت های G1 با Apple iPhone را در این قسمت کاملا افزایش داده است. فناوری لمسی موجود در این بخش نه تنها بر حساسیت صفحه نمایش بشدت افزوده است بلکه مزایای دیگری همچون قابلیت لمس چند نقطه ای و حساس نبودن آن به ابزارهایی غیر از دست انسان را برای کاربر به همراه دارد (البته امکان لمس چند نقطه ای بصورت پیش فرض در این مدل وجود ندارد و برای دسترسی به آن می توان از برنامه های جداگانه ای که برای فعال سازی این قابلیت همانند این نمونه یا این نمونه ساخته شده است استفاده کرد). کیفیت صفحه نمایش و کنتراست آن در سطح بسیار بالائی قرار دارد و میزان درخشندگی رنگ ها و کارکرد آن در نور مستقیم خورشید بسیار رضایت بخش می باشد. یکی از معدود نقاطی که صفحه نمایش 3.5 اینچی iPhone را در مقابل G1 در جایگاه برتری قرار می دهد این واقعیت است که صفحه نمایش G1 در موقعیت های مختلف اندکی بیش از رقیب خود نور را منعکس می نماید. حساسیت صفحه نمایش همانطور که از یک صفحه نمایش خازنی انتظار داریم در سطح بسیار بالائی جای دارد و اندک تماس دست با صفحه نمایش برای اجرای یک دستور بروی آن کاملا کافی ست. تنها المان حاضر بر بالای صفحه نمایش اسپیکر برقراری تماس است که عدم حضور دوربین دوم تماس های ویدئویی در این قسمت علیرغم پشتیبانی G1 از فناوری پر سرعت 3G کاملا سوال برانگیز می باشد. حسگر تنظیم نور محیط و سنسور تقارب دو غایب دیگر این بخش هستند که تقریبا در تمامی رقبای این مدل دیده می شوند.







کلیدهای حاضر در زیر صفحه نمایش شامل کلید برجسته منو در بالاترین قسمت و چهار کلید برقراری و رد تماس در کنار دکمه های Back و Home در ردیف پائین می گردد که کلیه کلیدهای حاضر در این مجموعه همگی کاملا کوچک و بسیار همسطح دستگاه طراحی شده اند. دیگر کنترلر این قسمت Trackball برجسته گوشی ست که در میانه این بخش جای گرفته است عملکرد این کلید که نقش جوی استیک را در گوشی ایفا می کند با اینکه نسبتا کند ارزیابی می گردد اما در کل و در مقایسه با کلیدهای چهار جهتی بسیار دقیق تر عمل می نماید.







المان های موجود در سمت چپ دستگاه شامل Rocker تغییر صدا در سمت چپ و اسلات کارت حافظه Micro SD در بخش پائینی ست که با اینکه انتخاب سمت چپ برای Rocker کاملا مثبت به نظر می رسد اما جایگاه اسلات کارت حافظه چندان مناسب نیست چرا که بعلت قرارگیری ضامن کاور این بخش در کنار صفحه کلید QWERTY، برای دسترسی به کارت حافظه حتما می بایست صفحه نمایش را به سمت راست اسلاید نمود. از دیگر مشکلات طراحی این قسمت جایگاه کارت حافظه در این بخش است که کاملا در عمق قرار گرفته و خارج نمودن کارت حافظه از این بخش کار چندان آسانی به حساب نمی آید.






سمت راست گوشی محل کلید نسبتا کوچک شاتر است که در پائین این قسمت جای گرفته است. از دیگر موارد قابل ذکر در دورتادور گوشی می توان به ضامن گشودن کاور باتری در قسمت بالائی و پورت اتصال Mini USB در پائین اشاره کرد که این آخری یکی از سنت های تغییر ناپذیر HTC در سالهای اخیر می باشد. از نکات جالب و کاملا منحصر به فرد این قسمت که البته چندان مثبت نیز تلقی نمی شود عدم کارکرد گوشی با سایر کابل های Mini USB (حتی نمونه های استفاده شده برای دیگر گوشی های این شرکت) است جائیکه با اتصال G1 از طریق کابلی غیر از کابل اصلی خود دستگاه، امکان استفاده از محتویات کارت حافظه به فرم Mass Storage وجود ندارد.







مکانیزم اسلاید شدن دستگاه رو به سمت راست، یکی دیگر از نکات منحصر به فرد در رابطه با G1 است. در اینجا برخلاف تمامی مدل های اسلاید جانبی موجود در بازار این عمل با اعمال فشار به سمت راست و حرکت صفحه نمایش در محور خود صورت نمی گیرد بلکه برخلاف انتظار بعلت وجود یک اهرم پلاستیکی در محور صفحه نمایش در پائین و چرخش نیم دایره ای آن همزمان با اسلاید نمودن این قسمت، صفحه نمایش با حرکت به سمت راست اندک اندک از جایگاه خود به سمت بالا نیز تغییر مکان داده تا اینکه در میانه راه به حداکثر ارتفاع خود (یعنی به اندازه ارتفاع اهرم پلاستیکی)، می رسد و سپس با ادامه حرکت، به سمت راست دوباره صفحه نمایش به جایگاه اصلی خود باز می گردد. این شیوه باز شدن دستگاه با اینکه ظاهری منحصر به فرد به G1 بخشیده است اما در کل و در قیاس با مدل های معمول در این کلاس آنچنان راحت و اصطلاحا user friendly به حساب نمی آید.







صفحه کلید QWERTY گوشی یک نمونه 48 کلیده و پنج ردیفه است که از ابعاد و تفکیک کاملا راضی کننده ای برخوردار بوده و در مقام مقایسه با دیگر رقبای این قسمت یعنی Touch Pro و XPERIA X1 نمره کاملا برتری را کسب می کند. نور پس زمینه تمامی کلیدهای این قسمت سفید پر نور و یکنواختی ست که بجز Trackball شامل تمامی کلیدهای کنترلی زیر صفحه نمایش نیز می گردد.







پشت گوشی در بالاترین قسمت اسپیکر اصلی دستگاه در کنار دوربین 3.15 مگاپیکسلی اتوفوکوس آن دیده می شود که عدم حضور فلش و کاور دوربین در این قسمت حاکی از عدم تاکید بر قابلیت تصویر برداری در این مدل است. جذاب ترین قسمت در پشت دستگاه بدون تردید نشان گوگل در میانه آن است که خبر از بکار گیری سیستم عامل اختصاصی گوگل در دستگاه دارد. با کنار زدن کاور سراسری پشت گوشی باتری 1150mAh آن پدیدار می شود که دارای زمان های رسمی 406 ساعت در حالت stand-by و 5 ساعت و 20 دقیقه در هنگام مکالمه است که بعلت صفحه نمایش بزرگ و قابلیت های باتری خور دستگاه (همچون Wi-Fi و GPS)، حداکثر دوامی که در یک استفاده سنگین از G1 می توان انتظار داشت یک روز است که این زمان با تقلیل استفاده از گوشی به دو روز نیز قابل افزایش می باشد.







با روشن کردن G1 به یکباره مهمترین خصوصیت دستگاه یعنی سیستم عامل جدید موسوم به آندروید آن ظاهر می گردد این سیستم عامل که توسط گوگل طراحی گردیده به رغم انکارهای پیاپی انجام شده توسط گوگل بر پایه هسته ای لینوکسی بنا شده است. البته ردپای چندانی از لینوکس را تقریبا در هیچ قسمت آن نمی توان مشاهده نمود. صفحه stand-by در اینجا به سه دسک تاپ مختلف تقسیم شده است که در هر کدام به دلخواه کاربر می توان از میانبرها و Widget های متفاوت استفاده کرد. جابجائی میان دسک تاپ های مختلف نیز به راحتی sweep نمودن دست به سمت چپ و راست است که با سرعت و دقت بسیار بالائی صورت می پذیرد. با فشردن کلید Menu در زیر صفحه نمایش برخلاف انتظار به منوی اصلی دستگاه وارد نمی شویم و این کلید در حقیقت ابتکار تازه ایست از سیستم عامل در جهت نمایش تنظیمات و گزینه های در دسترس کاربر برای قسمت های متفاوت. به بیان دیگر وظیفه این کلید در منوهای مختلف نمایش گزینه های مرتبط با آن منو و تسهیل در عملکرد آن قسمت می باشد بعنوان مثال فشردن آن در حالت stand-by گزینه های مرتبط با این قسمت همچون افزودن میانبر یا widget جدید، تغییر تصویر پس زمینه، گزینه جستجو و تنظیمات این بخش را به نمایش می گذارد. برای حذف گزینه های مختلف موجود در صفحه stand-by کافی ست تا آنها را رو به سمت آیکون خاکستری موجود در زیر صفحه نمایش حرکت داد که با این عمل به شکل یک سطل آشغال تغییر ظاهر می دهد. گشودن صفحه کلید QWERTY جانبی گوشی بر طبق انتظار ظاهر منوی دستگاه را از عمودی به افقی تغییر می دهد اما تغییری در چینش و محل آیکون ها و Widget ها بوجود نمی آورد. برای دسترسی به منوی اصلی دستگاه می بایست آیکون تعبیه شده در زیر صفحه نمایش را لمس نمود و یا آن را همانند یک کشو به سمت بالا Drag کرد که با حساسیت بسیار بالای صفحه نمایش و عملکرد بی نقص این کلید در دنبال کردن حرکت انگشت، Drag نمودن این کلید از جذابیتی بی نظیری برخوردار گردیده است. از نکات نسبتا منفی در ساختار آندروید می توان به عدم وجود یک Wireless Manager کارآمد برای کنترل و دسترسی به کلیه ارتباطات بیسیم و محدود بودن Widget های قابل نصب در صفحه Stand-by به سه عنوان ساعت، جستجو و قاب تصویر اشاره کرد که البته در این مورد آخر احتمالا بزودی عناوین زیادی در اختیار خواهد بود. مشخصات سخت افزاری G1 به روشنی وابستگی آن به خانواده HTC را به نمایش می گذارد. پردازنده دستگاه از نوع Qualcomm MSM7201A با فرکانس 528 مگاهرتز بوده و از 192 مگابایت حافظه RAM و 256 مگابایت حافظه فلش در آن استفاده شده است.








اما داستان آندروید مطمئنا در اینجا پایان نمی پذیرد و تفاوت های سیستم عامل جدید بدون شک از مسائل ظاهری کاملا فراتر می رود. از جمله بزرگترین تغییرات موجود در این سیستم عامل به کنار گذاشته شدن ایده همیشگی و آشنای برنامه های در حال اجرا و بستن برنامه ها با استفاده از Task Manager است چرا که در اینجا اصولا تمامی برنامه ها همگی در حال اجرا هستند و سیستم عامل با توجه به نوع استفاده کاربر و پائین نیامدن سرعت سیستم ممکن است اقدام به بستن برخی از برنامه ها بصورت موقتی بنماید که البته به محض انتخاب شدن (Highlight گردیدن) مجدد آن برنامه سیستم عامل بلافاصله آن برنامه را دوباره اجرا می کند. البته این نحوه اجرای برنامه ها در سرعت کارکرد سیستم عامل تاثیری نداشته و بعلت ساختار جدید اجرای Application ها در آن، از تاخیرهای معمول و همیشگی سیستم عامل های دیگر در آندرید خبری نیست. جایگزین Task Manager در آندروید اینک Task Switcher نام دارد که برخلاف قبل تنها محل شش برنامه پر کاربرد استفاده شده توسط کاربر است. یکی دیگر از تغییرات مهم در آندروید حذف file system در ساختار آن به مانند دیگر سیستم عامل هاست، ساخت فولدرهای تو در تو نیز در آندروید امکان پذیر نبوده و برای دسترسی به محتوای کارت حافظه نیز می بایست از نرم افزارهای مخصوصی برای هر فرمت بهره گرفت (برای مشاهده عکس های موجود در کارت حافظه می بایست از گالری گوشی و برای دسترسی به تراک های موسیقی می بایست پلیر آن را احضار نمود) که یکی از اولین اثرات منفی این داستان، عدم امکان انتقال محتوای کارت حافظه به حافظه داخلی دستگاه است. آندروید نیز به مانند Apple دارای فروشگاه گسترده و پر و پیمانی ست که تقریبا برای هر نوع استفاده از دستگاه برنامه های عمدتا رایگانی در آن یافت می شود که تعداد این برنامه به علت در دسترس عموم قرار گرفتن کدهای سیستم عامل به سرعت در حال افزایش است. از دیگر تغییرات قابل ذکر در ساختار سیستم عامل می توان به وظیفه کلید قرمز رنگ رد تماس اشاره کرد که تقریبا برخلاف همیشه برای خروج از منوی فعلی و بازگشت به صفحه Stand-by بکار نمی رود بلکه با فشردن این کلید صفحه کلید و صفحه نمایش هر دو قفل می گردند. نکته دیگر در مورد تفاوت ها در رابطه با صفحه کلید مجازی موجود در صفحه نمایش است که با وجود برچسب های حروفی در ساختار آن، امکان نوشتن کوچکترین یادداشت غیر عددی وجود نداشته و برای این کار می بایست صفحه کلید QWERTY آن را گشود که البته این نقص نیز تا حدود زیادی به لطف Android Market حل شده است. یکی دیگر از نکات جالب در G1 عملکرد چندگانه کلید سخت افزاری جستجو در صفحه کلید QWERTY است (کلید دارای برچسب ذره بین در ردیف پائینی)، جائیکه فشردن این کلید در صفحه Stand-by جستجوی گوگل را فعال کرده و استفاده از آن در Gmail منجر به جستجوی صندوق نامه می گردد و در دفترچه تلفن نیز طبیعتا از آن برای جستجو در میان کنتاکت ها استفاده می گردد. تنها جائیکه فشردن این کلید با انتظاری که از آن داریم منطبق نیست در مرورگر اینترنت دستگاه است که با فشردن آن جستجو در محتوای صفحه صورت نگرفته و تنها موتور جستجوی گوگل احضار می گردد. عملکرد ترکیبی این کلید با سایر کلیدها نیز در نوع خود جالب توجه است جائیکه فشردن همزمان آن با کلیدهای B و C به ترتیب مرورگر و دفترچه تلفن را احضار می کند. از دیگر موارد شایسته توجه در سیستم عامل آندروید، نوار باریک Notification Area در بالای صفحه نمایش است که همچون همیشه محل حضور آیکون های کوچک هشدار دهنده در رابطه وضعیت باتری و آنتن، المان های ارتباطی و زمان است اما این بار با این تفاوت که این بخش همانند کلید ورود به منو به راحتی قابل Slide شدن رو به پائین است که از این طریق اطلاعات بسیار کامل و تکمیلی در رابطه با موارد موجود در این قسمت، قابل نمایش است.








دفترچه تلفن بکار گرفته شده در این سیستم عامل جدید، همانند دیگر رقبای خود در این کلاس محدودیتی در افزودن شماره تلفن نداشته و تا جائیکه حافظه دستگاه اجازه می دهد می توان به آن کنتاکت جدید اضافه کرد. از نکات مثبت و جدید این دفترچه تلفن مطابقت کامل آن با بخش کنتاکت های Gmail می باشد که در طی آن نه تنها با اختصاص ستاره به کنتاکت های دلخواه و افزودن آنها به بخش Favorites به راحتی می توان این اسامی را به اکانت گوگل انتقال داد بلکه بخش تقویم نیز کاملا با Gmail منطبق است که این در مقایسه با iPhone امتیاز بالاتری به حساب می آید. اختصاص عکس و زنگ دلخواه از دیگر امکانات بدیهی این قسمت محسوب می گردد. اینترفیس اصلی در دفترچه تلفن به صورت ردیف های کاملا جداگانه و تفکیک شده است که برای استفاده از دست کاملا بهینه شده اند. یکی از نقطه ضعف های اولیه این دفترچه تلفن عدم پشتیبانی آن از شماره گیری سریع می باشد که بجای آن می توان میانبر کنتاکت های دلخواه را بطور مستقیم بروی صفحه نمایش قرار داد.
فشردن کلیدهای عددی در حالت Stand-by از روی صفحه کلید فیزیکی، Dial Pad مجازی برای شماره گیری را به نمایش می گذارد و استفاده از هریک از کلیدهای حروفی در این حالت دفترچه تلفن دستگاه را احضار می نماید. نکته مهم در این قسمت، حضور همزمان بخش های چهار گانه دفترچه تلفن، منوی ذخیره اطلاعات تماس ها، Dial Pad مجازی و Favorites در یک Application مشترک است. عملکرد گوشی درهنگام برقراری تماس در سطح کاملا مطلوبی ست و صدای ارسالی و دریافتی توسط آن مناسب ارزیابی می شود. Voice Dialing از دیگر قابلیت های G1 در امر برقراری تماس است که البته متاسفانه در هنگام استفاده از هدست بلوتوث قابل استفاده نیست.







مطمئنا برای دستگاهی با سیستم عامل گوگل مهمترین قسمت دستگاه و جائیکه قدرت اصلی آن به نمایش گذاشته می شود، کلاینت ایمیل می باشد جائیکه بعلت هماهنگی کامل این قسمت با Gmail تجربه ای کاملا مشابه با حالت دسک تاپ بوجود آمده است و تقریبا کلیه امکانات موجود در حالت استاندارد در اینجا نیز وجود دارد که نمایش Label ها یکی از موارد قابل اشاره در این قسمت است. علاوه بر این امکان اختصاص زنگ دلخواه و ویبره نیز برای حالت های مختلف همچون ایمیل های جدید، Favorites، اسپم و ... وجود دارد. نگفته پیداست که بجز Gmail کلیه ایمیل های POP3 و IMAP دیگر را نیز می توان به این قسمت اضافه کرد اما خبری از امکانات ویژه Gmail در ایمیل های دیگر وجود نداشته و ظاهر این ایمیل ها به مانند دیگر نمونه ها کاملا استاندارد و ساده است.







گالری نمایش تصاویر در G1 یکی از نمونه های نسبتا ساده در میان هم ردیفان خود به حساب می آید. عکس های موجود در دستگاه فارغ از فولدری که در آن ذخیره گردیده اند بطور اتوماتیک به این قسمت وارد گردیده و تحت فولدرهای مختلف قرار می گیرند که این خود نکته کاملا مثبتی به حساب می آید. تعداد عکس های موجود در هر فولدر در کنار آن به نمایش درآمده و نمائی از محتویات موجود در فولدر به فرم Thumbnail بروی آن قرار می گیرد. از درون منوهای این قسمت امکانات معمول متناسب با گالری همچون اسلاید شو، زوم و حذف دیده می شود. از مشکلات موجود در این بخش می توان به فعال نبودن چرخش اتوماتیک تصویر در هنگام مرور عکس ها و همچنین عدم وجود راهی برای مارک کردن تکی یا دسته جمعی تصاویر برای کپی، کات و حذف آنها اشاره کرد. عملیات زوم و نمایش Thumbnail ها پس از گشودن فولدرهای حاوی تصاویر کاملا سریع و بلافاصله صورت می گیرد (البته تاخیر اندکی در هنگام نشان دادن تصاویر برای بار اول دیده می شود).






پلیر پخش موسیقی در G1 از عملکرد مطلوبی برخوردار است در این قسمت و بلافاصله پس از گشودن پلیر چهار آیکون کاملا بزرگ جای گرفته اند که به ترتیب شامل نام خواننده، نام آلبوم، اسامی آهنگ ها و Playlist ها می گردد. در پائین این قسمت میانبر مستقیمی به آهنگ در حال پخش دیده می شود که از طریق آن امکان Play/Pause کردن آهنگ نیز وجود دارد. فرمت های مورد پشتیبانی توسط پلیر شامل WMA، WAV، MP3 و خانواده AAC می گردد که لیست نسبتا کاملی به حساب می آید. گزینه های تکمیلی موجود در پلیر در سطح بسیار مناسبی ست و از طریق آنها امکاناتی در حد بهترین پلیرهای موجود در اختیار کاربر قرار می گیرد. یکی از بهترین گزینه ها در این پلیر امکان جستجو در میان آهنگ های موجود در این قسمت با نوشتن تدریجی نام آنهاست که این جستجو در میان تمامی حروف تشکیل دهنده نام آهنگ صورت می گیرد. کیفیت صدای خارج شده از اسپیکر دستگاه با اینکه در سطح فوق العاده ای قرار ندارد اما نسبتا رضایت بخش تلقی می شود. یکی از نکته های عجیب در رابطه با بخش مولتی مدیائی G1 عدم حضور هر گونه پلیر پخش ویدئو در آن است جائیکه علیرغم پلیرهای کاملا رایگان موجود در بازار، HTC ترجیح داده است که از هیچ پلیری در این بخش استفاده ننماید. البته یک راه حل نصفه و نیمه و کاملا عجیب برای پخش محتوای 3GP در دستگاه بدون نصب هرگونه پلیر وجود دارد بدین صورت که در صورت وجود فایل 3GP در محتوای رسیده به صندوق Gmail و انتخاب گزینه Preview، دستگاه بدون وجود هرگونه پلیر ویدئو، این محتوا را پخش می نماید. Codec نصب شده در G1 از نوع H.263 است و در صورت نصب پلیر نیز تنها فایل های MP4 و 3GP که با این Codec انکود گردیده اند قابل پخش می باشند. از دیگر حذفیات G1 عدم وجود رادیوی FM در بخش مولتی مدیائی دستگاه است.







دوربین 3.15 مگاپیکسلی موجود در G1 برخلاف ظاهر کاملا ساده و انتظاری که از دیدن آن ایجاد می شود، نمونه نسبتا موفقی ست در اینترفیس این دوربین مطلقا اجازه هر گونه تنظیمی به کاربر داده نمی شود و کلیه تنظیمات دستگاه کاملا بصورت خودکار صورت می گیرد. که این شیوه با در نظر نگرفتن وضوح این دوربین و فوکوس اتوماتیک و ماکروی آن کاملا مشابه داستانی ست که در Apple iPhone نیز دیده می شود. کیفیت تصاویر گرفته شده توسط این دوربین در کلاس 3.15 مگاپیکسل بسیار مناسب و مطلوب ارزیابی می شود و عکس های گرفته شده توسط آن را با بهترین های این کلاس (همچون K810 و C702) می توان مقایسه کرد. کنتراست بالا و طبیعی بودن رنگ ها دو نقطه قوت اصلی این بخش به حساب می آید. برای تکمیل شدن شباهت های فراوان G1 با iPhone، از قابلیت فیلمبرداری در این دوربین صرفنظر شده است که در حالیکه استفاده از این قابلیت می توانست امتیاز مناسبی برای G1 محسوب شود، صرفنظر کردن از آن کاملا عجیب به حساب می آید.
گزینه های ارتباطی در G1 در سطح راضی کننده ای ست در اینجا و برای برقراری ارتباطات پر سرعت تحت شبکه از EDGE، GPRS و 3G استفاده می شود که سرعت برقراری اتصال در حالت آخر تا 7.2Mbps قابل افزایش است. گزینه های برقراری تماس های رادیویی نیز شامل چهار باند GSM و HSDPA می گردد. برای اتصال بی سیم دستگاه تنها می توان بر Wi-Fi تکیه نمود چرا که با تکمیل رونویسی از Apple iPhone بلوتوث دستگاه تنها برای اتصال هدست کاربرد دارد و از آن برای انتقال و دریافت فایل نمی توان استفاده کرد. (البته با عدم پشتیبانی بلوتوث از پروفایل A2DP امکان اتصال هدست استریو بلوتوث هم برای G1 وجود ندارد به عبارت دیگر بلوتوث در G1 تنها برای پاسخ دادن به تماس بدون لمس کردن گوشی بکار می رود). قرار است در ماه جاری میلادی بسته آپدیت جدیدی برای G1 ارائه شود که در آن احتمالا برخی از مشکلات اصلی دستگاه پوشش داده می شود.










گیرنده ماهواره ای GPS یکی دیگر از امکانات اصلی G1 را تشکیل می دهد در اینجا و بر طبق انتظار از نرم افزار Google Maps استفاده گردیده است که نسبت به قبل چند تفاوت ظاهری مختصر نموده است که از جمله این تغییرات می توان به دو آیکون کوچک زیر صفحه نمایش برای ورود و خروج به زوم اشاره کرد. چرخش اتوماتیک تصویر در این قسمت غیر فعال است و تنها راهی که برای نمایش افقی تصویر وجود دارد اسلاید کردن صفحه نمایش است. یکی از ویژگی های برتر Google Maps در G1 نمایش حالت Street View می باشد که در طی آن نمائی واقعی از منطقه مورد نظر کاربر نشنان داده می شود. قابلیت هدایت صوتی در اینجا غیر فعال است و برای دسترسی به آن می بایست از نرم افزار اختصاصی T-Mobile با نام AndNav استفاده کرد.









T-Mobile G1 و یا به عبارت دیگر HTC Dream محصول تازه ایست که به مانند پدر خوانده خود یعنی Apple iPhone واجد نکات مثبت و منفی فراوانی ست و با اینکه موارد امیدوار کننده ای همچون صفحه نمایش خازنی، اینترفیس جدید و سریع و Android Market در آن دیده می شود اما در عین حال نقاط ضعف نابخشودنی همچون بلوتوث بدون استفاده، حذف قابلیت فیلمبرداری، عدم وجود Document Viewer و چندین نکته ریز و درشت دیگر تیز در آن کاملا به چشم می خورد.

منبع :عصر نوشتن