دو روز پیش در همه سایتهای خبری به مطلبی مشابه با عنوانی مشابه برخوردم:
«ده کشور بدتر جهان برای وبلاگنویسی»
بار اول که این خبر را دیدم بسیار تعجب کردم که با قبول چه خطری این مطلب را کار کردند چون اگر این گزارش را وزارت ارشاد آقای صفارهرندی هم تهیه میکرد نمیتوانست از ذکر نام کشور عزیزمان بگذرد چه برسد به CPJ
کمیته حمایت از روزنامهنگاران!

ولی در کمال تعجب اسمی از ایران در میان کشورها نبود. سایتهای خبری بعدی هم به همین ترتیب چون ترجمه تیتر و متن کپی شده از
ایسنا بود. خوب که دقت کردم دیدم که برخلاف تیتر تنها از ۹ کشور در متن خبر نام برده شده بود. (
هایلایتها را بشمارید) کلمات کلیدی تیتر و مطلب را در گوگل
جستجو کردم و به اصل گزارش رسیدم. فکر میکنید کشور غائب در رتبه چندم این لیست قرار دارد؟ خودتان
ببینید.

جای شکرش باقی است که CPJ آنقدر برای خبرگزاریهای رسمی ایران معتبر هست که نتوانند از نقل گزارشش بگذرند!:
وبلاگنویسان پیشگامان تحول اطلاعاتی بوده و شمار آنها به سرعت در حال افزایش است اما دولتها به سرعت فرا میگیرند چگونه با استفاده از سانسور و فبلتر اینترنت، محدودیت دسترسی آنلاین و کاوش اطلاعات شخصی، فنآوری را علیه وبلاگنویسان به کارگیرند و هنگامی که تمامی اینها با شکست مواجه شدند مقامات دولتی به سادگی چند وبلاگ نویس را برای ارعاب باقی جامعه آنلاین به در پیش گرفتن سکوت یا خودسانسوری، به زندان میاندازند.
اینها اعترافند؟
روی خط وحید
All our dreams can come true if we have the courage to pursue them
گفتم روی خوبت، از من چرا نهان است ... گفتا تو خود حجابی، ورنه رُخم عیان است